Interview - Famile Arslan

Er zijn heel veel voorbeelden te vinden van zelfbewuste vrouwen met een hoofddoek, zoals Fatima Elatik, stadsdeelwethouder in Amsterdam en eerste Nederlandse advocate met een hoofddoek Drs. Famile Arslan. Deze vrouwen zijn alleen maar verrijking voor de Nederlandse samenleving. Tophoofddoeken.nl heeft een aantal van hen geinterviewd.

Famile Arslan

Geen voorbeeldfunctie

In de advocatenwereld lopen niet veel moslimvrouwen en helemaal niet met hoofddoek. De Turkse Famile Arslan valt dus op. Voor Famile is dit juist iets positiefs. “Omdat je erg nadenkt over je achtergrond, je keuze voor een hoofddoek wordt je sterker. Sowieso zijn wij migrantenvrouwen niet zo fragiel, we hebben een sterke persoonlijkheid.”

Famile was 12 toen ze haar eerste hoofddoek droeg. “Dit was echt een culturele hoofddoek, je moest er één dragen. Toen ik ongeveer 16 was, ben ik er echt bewust mee aan de slag gegaan. Ik ging hem anders dragen en ging ook bidden.” In de Nederlandse maar ook in de Turkse gemeenschap was dit ongebruikelijk. De vragen over het waarom en de vooroordelen van onderdrukking kwamen van beide kanten. “Ik werd er alleen maar sterker van omdat ik er goed over nagedacht had. Ik stond achter mijn keus.”

Toen begon haar weg naar het advocatenbestaan. Na de lagere school kreeg ze advies huishoudschool (een middelbare school waar vrouwen leerden het huishouden doen, nu vergelijkbaar met vbo ). De reden: Famile zou toch weer terug gaan naar Turkije, dus waarom haar dingen leren waar ze in Turkije niets aan had. Haar vader was kwaad en hield haar een jaar thuis. In dat jaar had Famile besloten om advocaat te worden, al wist ze niet precies wat het inhield. Ze mocht naar de mavo, daarna volgde de havo, HBO maatschappelijk werk en maakte ze haar universitaire opleiding Rechten af. Nu heeft ze ongeveer zes jaar een eigen advocatenpraktijk in Den Haag. “Het was niet altijd makkelijk. Toen ik rechten studeerde dachten mensen dat ik een dochter was van een rijke oliesjeik of een Iraanse vluchteling. De dochter van een Turkse gastarbeider kwam nooit in ze op.” Nu nog steeds als ze in de rechtszaal aankomt, wordt ze niet vaak aangesproken als advocaat. Famile maakt er vaak maar een geintje van. “Ach, je moet de humor er ook van in zien. Als de portier van de rechtbank tegen me zegt op luide toon ‘Dit is rechtbank, jij weet?’ zeg ik vaak: ‘dank u, dan zit ik hier goed’. Haha dan kijken ze even raar.”

Toch geeft Famile later oprecht toe dat als haar hoofddoek ooit een obstakel voor haar was geweest, ze hem had afgezet. “Maar dat was niet mijn eigen keuze geweest. Ik hoor het ook wel vaker om me heen, meiden die de doek afdoen omdat het een belemmering is. Dat moet iedereen zelf weten, soms staan ze ook niet meer achter die doek. Je moet wel altijd jezelf blijven.” Het argument dat een hoofddoek in de rechtszaal niet kan omdat de Nederlandse rechtspraak onpartijdig en onafhankelijk moet zijn wuift Famile weg. “Het is voor een advocaat helemaal anders omdat je die mag kiezen zoals ik mijn klanten mag kiezen. Maar een rechter met een hoofddoek vind ik hetzelfde. Niemand in dit land is neutraal en het is er naïef om dat wel te geloven. Er is geen juridisch argument waarom vrouwen met hoofddoek geen rechter kunnen worden.” Famile strijdt niet alleen voor vrouwen met hoofddoek maar vooral voor vrouwen in het algemeen. Volgens haar ligt daar de grondslag van het probleem. Vrouwen krijgen in dit land geen gelijke kansen. “Als mensen praten over een mannelijke advocaat zeggen ze vaak: ‘die is goed!’. Maar als ze het over vrouwen hebben is het meer: ‘die ziet er leuk uit!’ Dat is toch eigenlijk te gek voor woorden.”

Door haar wijze en rustig uitgesproken woorden over de ongelijkheid en haar hoofddoek wordt Famile vaak aangemerkt als een voorbeeld. Daar heeft ze moeite mee. “Dat zou betekenen dat vrouwen naar me opkijken. Maar dat wil ik niet. Ik zou tegen alle bezoekers van deze website willen zeggen, wees beter dan ik zelf ooit geweest ben. Neem geen genoegen met wat ik bereikt heb maar ga voor meer. Don’t imitate, innovate!!”

Interviews

Er zijn heel veel voorbeelden te vinden van zelfbewuste vrouwen met een hoofddoek, zoals Fatima Elatik, stadsdeelwethouder in Amsterdam en eerste Nederlandse advocate met een hoofddoek Drs. Famile Arslan. Deze vrouwen zijn alleen maar verrijking voor de Nederlandse samenleving. Tophoofddoeken.nl heeft een aantal van hen geinterviewd.

Fatima Elatik

‘Rot toch op!’

Hooggehakt en grofgebekt. Dat is de Amsterdamse stadsdeelwethouder Fatima Elatik. De discussie over haar hoofddoek is volgens haar eigenlijk niet belangrijk. “Het is ongelofelijk hoe de maatschappij zo gefixeerd kan zijn op één vierkante meter stof.”

Bijna zestien was de Fatima toen ze besloot een hoofddoek te dragen. Opgegroeid in een witte wijk en met liberale Marokkaanse ouders was het geen logische stap. “Ik heb er goed over nagedacht en echt alle religies onderzocht. Het was in de fase dat je je afvraagt ‘wie ben ik?’.” Haar vader stond in eerste instantie ook niet te springen toen Fatima besloot haar haren te bedekken. “Hij vroeg meteen waarom? Volgens hem was ik een oud wijf met die hoofddoek.” Het was voor haar en haar omgeving dan ook even wennen. Op haar eerste schooldag met hoofddoek nam de directeur haar apart en wilde weten of dit haar eigen keuze was. Dat kon Fatima, bijdehand als ze is, volmondig bevestigen. Sindsdien was het voor Fatima geen belemmering meer. “Het was wel even wennen. In mijn tijd zag je sowieso nog weinig hoofddoeken op scholen. Toen ik en mijn vriendin naar de universiteit gingen, vielen we echt op. Een bezienswaardigheid waren we, zo voelde het.”

Inmiddels heeft Fatima die schoolcarrière glansrijk doorlopen en na verschillende banen is ze als wethouder voor het Amsterdamse stadsdeel Zeeburg aan de slag, zonder haar hoofddoek ooit af te zetten. “Mensen vroegen wel aan mij: het is toch om je haren te bedekken zodat je mannen niet opwindt. Rot toch op! Ik heb met mijn hoofddoek nog nooit zoveel sjans gehad. Het is voor mij een symbool. Dit is wie ik ben, take it or leave it!” Toch was het voor haar niet altijd makkelijk. “Na 9/11 was ik ineens de wethouder met de hoofddoek. Het ging niet om mijn deskundigheid maar om die vierkante meter stof. Toch vind ik dat ook niet erg, het is ook mijn taak om dingen uit te leggen. Maar als ik dan denk aan die gezinnen in Zeeburg die in armoede leven, vraag ik me toch wel af: waar hebben we het over?”

Fatima heeft het door haar grote mond, harde werken en betrokkenheid ver geschopt in een bestuurfunctie binnen de gemeente. Volgens Fatima is dat ook niet vreemd. “Die moslimmeiden van nu moeten nu ook een beetje lef tonen. Met hoofddoek ben je niet dood ofzo. Ik heb weleens een meisje op sollicitatie gehad met hoofddoek. Heel verlegen, keek alleen naar de grond. Dan denk ik geen wonder dat niemand je aanneemt. Laat zien wie je bent. De hoofddoek heeft mij nog nooit tegenhouden. Je moet er gewoon voor gaan. Je wordt op je capaciteiten beoordeelt maar het gaat ook om de presentatie. Kin omhoog, borst vooruit en hup die wereld in!” Volgens Fatima is er nog veel potentie onbenut. Meiden van nu laten zich te snel wegblazen door tegenslagen of vooroordelen. Juist het doorzettingsvermogen en laten zien wie je bent brengt je verder in deze maatschappij. “Wij hebben de toekomst. We hebben gestudeerd en zijn niet op ons mondje gevallen. Laat dan ook je stem horen!”

Project Tophoofddoeken.nl

Project Tophoofddoeken.nl is bedoeld om ambitieuze, levenslustige, geëmancipeerde meiden (vrouwen) met hoofddoeken in een positief daglicht te zetten. En om te laten zien dat een hoofddoek geen belemmering hoeft te zijn voor integratie. Vrouwen zijn vrij om zelf te kiezen of ze hun hoofd bedekken of niet. Veel mensen zien een hoofddoek en denken: achterstand, onderdrukking en anti emancipatie. Soms zijn ze ook nog verbaasd dat je goed Nederlands praat. Terwijl juist veel vrouwen – ook hoger opgeleid – bewust voor een hoofddoek kiezen.

Doelstelling van de project is: Mensen met verschillende culturen bij elkaar brengen om dit hot item bespreekbaar te maken, en om te laten zien dat goed functioneren in de samenleving niets te maken heeft met wat je draagt en hoe je er uitziet. Het gaat erom te laten zien dat positieve inzet, je kennis en kunde het belangrijkst is.

Discuseer mee en laat je mening horen.

Even voorstellen!

Mijn Naam is Deeqa Yasin, ik ben één van de finalisten voor de Contest Inspiratie voor Integratie (IVI). IVI is een initiatief van Yesim Candan van Baak Management centrum VNO-CWO. Ze kwamen met het idee voor een wedstrijd omdat ze aan Nederland wilden laten zien dat bicultureel talent ambitieus en gedreven is. En dat bedrijven niet zonder ze kunnen! Ze willen alle rolmodellen (nu heten ze Inspirators) stimuleren om met hun idee anderen te inspireren en te motiveren.

Na honderden inzendingen sta ik nu in finale samen met andere 6 inspirators en om te winnen moest ik binnen 10 weken en project bedenken en uitvoeren om de beeldvorming van diversiteit een nieuwe impuls te geven en vooral met een nieuwe moderne benadering.